پارت چهل و هشتم :
در چشمانم خیره بودم اما دنیایی دیگر را در دریچه‌های‌ِشان می‌دیدم. در هزارتویِ چشمانم، رگه هایی از دو عنبیه‌ی سرخ فام، خودنمایی می‌کردند.
گویی کهکشانِ قهوه‌ای رنگِ چشمانم، میزبانِ دو سیاره‌ی سرخ بود؛ مریخ هایی در تبعید. چشمانِ آکوا؛ میراثِ ژرفایِ کدها و هوشِ مصنوعی، اما نقش آفرینِ اصلی در سکانس هایِ زندگیِ واقعی.
آیریس را به دنیایم دعوت کردم!
با انگشتانِ خیس، آینه را لمس
لطفا صبر کنید...
ترنم
0چه زود آیریس روت تاثیر گذاشت بعد آشنا شدن با آیریس هم چن بار خندتو دیدیم به به