ماه خاکستری به قلم زهرا خزائی
پارت نود و یک :
_ازم نخواه تو این گروه بهت اعتماد کنم و باورت داشته باشم.
جلو رفتم و با انگشتم زدم رو سینش:
_چون همونجور که من خطرناکم..
تو هم غیر قابل اعتمادی.
مسیر ناهموار نمیذاشت با پای مصدومی که دارم درست و بدون تلو تلو خوردن راه برم
سعی کردم معمای این پسر رو تو ذهنم حل کنم.
صدای نفساش از نزدیک ترین جای ممکن به گوشم میرسید.
ای کاش شب نبود و به طرز درستی از خجالتش در میومدم.
لطفا صبر کنید...
