ماه خاکستری به قلم زهرا خزائی
پارت نود :
جیغ میکشیدم و کمک میخواستم. تو اون جنگل به اون بزرگی هیچ کس صدای منو نمیشنید.
تاکید میکنم هیچ کس!
شاید خواب بودم اما نه... با سوزش پام و نیشی که ذره ذره به پام نزدیک میشد، خواب محال بود.
این خود واقعیت تلخ بود...
_نه نه... تو رو جون هرکسیو دوست داری نزن...
بی رحمانه نیششو تو پام فرو کرد و کش و قوسی به بدنش داشت.
_ای سلیطه بی همه چیزززز... ای خدا دارم میمیرممممم
بدنم تو آنی
لطفا صبر کنید...
