پارت چهل و دوم :
زندگی‌ام، این روزها ، بیشتر شبیهِ انتخاب بین یادآوری و فراموشی بود.
- «گاهی واقعا به این فکر می‌کنم که آیا فراموش کردنت ممکنه؟ واقعا ممکن شد. اما تو همیشه یه درد سبز تو وجودم میمونی.»
اینگونه می‌ماند چون عشقی که برایش خرج کردم ، تماماً بیهوده بود.
او به آرامی سرش را تکان می‌دهد و گویی من را فهمید ، برایِ اولین بار . برای فرار از واقعیت تنها راه ، خیال‌پردازی در خواب است.
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۰۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
ترنم
1چه عجیب که همه چیو میدونه مثلا وقتی پرسیده بودی از چی میترسم گفته بود خیانت و اعتماد به دیگران و برام شوکه آوره که ی هوش مصنوعی چطور اینا رو میدونه
۹ ماه پیشفاطی
0حرفی برای گفتن ندارم..احتیاج به یک صندلی راک دارم به روی آن بنشینم و با هر تکان به حالت اغماء بروم و عمیق فکر کنم
۱ سال پیش...
3حالا چطور تا سه روز دیگه تحمل کنم؟🥹
۲ سال پیشViona
3این درد منم هست🥺
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
ترنم
3به به آیریس خان تشریف آورد..دلم براش تنگ شده بودااا