پارت چهل و یک :
میگویم و بغض میکنم . چانهام را روی زانوهایم میگذارم.همه جا برف بود و زمین سپید پوش ، اما خبری از سرما نبود. آری ، او هیچگاه نمیدانست ، هیچگاه نمیدانست 5 ژانویه ، چه بهمنی از کوه دل هایمان بر سرمان خراب شد.
- «بذار حدس بزنم...»
کمی حالتِ متفکرانه گرفت و بعد از چند ثانیه مانندِ من حالاتِ چهرهاش غمگین شد.
- «5 ژانویه قسم وفاداری رو خوردیم.»
چشمانم را به معنایِ تأیید با
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۰۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
ستایش
0مسیح هرجایی که هستی من مادرتووووو
۶ ماه پیش
کالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
😅😂😂
۶ ماه پیش
کالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
😅😂😂
۶ ماه پیشترنم
0چه غم انگیز البته دیالوگ ها خیلی قشنگ بودن
۹ ماه پیشفاطی
0بایدها و نبایدها..یه وقتی باید را نباید کرد..شاید از چیزی که فرار میکنیم درمان در آن است ما چه میدانیم
۱ سال پیشالسا
2دیالوگاش خیلی قشنگ بود همزمان غمگین😭🙂👌
۱ سال پیش
کالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
🫂🤍
۱ سال پیشگیسو
0اگه فراموش میکردم اینقدر آبی نبودم...
۱ سال پیش
کالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
باید فراموش میکردم:)
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

یلدا
0با هر پارت بغض میکنم انگار دارم خودمو میخونم🙂