هارمونیکا به قلم مرجان فریدی
پارت سی و پنجم :
زمان برای شیدا متوقف شده بود. در آن لحظه به این فکر می‌کرد که چه شد که به این نقطه رسید.
دلایلش را کنار هم می‌چید… اما انگار،حرف زدن درباره‌شان سخت تر از آنچه بود که فکرش را می‌کرد.
صدایش می‌لرزید. تنها به سختی زمزمه کرد:
– تو هیچ‌وقت اون قدری که من دوست داشتم، منو دوست نداشتی… همیشه این حسو بهم دادی که یه توفیق اجباری‌ام، یه تحمیل.
صدایش را صاف کرد، اما حالا ب
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۰۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
....
1والا ما هم اینجا پشت گوشی عاشق قفست شدیم خودت که بماند گوگولی😂🥲
۷ ماه پیشسارا
0مرجان عزیزم چه قشنگ توصیف کردی 😭
۷ ماه پیشدنیز؛
0چقد قشنگگ ای خدا،منم همچین عشقی میخوامم وای🥲
۱۰ ماه پیشطرفدار دیوا جن گیره
1هیی فقط منم اگه عاشق بشم سختی بکشم مثل شیدا یهو میرم؟
۱ سال پیشگلی
2جوابشو میدونم .اونها عاشق قفسشون شدن
۱ سال پیشEli
6ولی جمله های آخر :) ویولت هم عاشق قفسش شده...
۱ سال پیشFifi
0بغضی که تو گلو گیر کرده🥺🥺☹
۲ سال پیششبنم
1عاشق چند خط اخر شدمممممم....... ولی رنگ بنفش و سیاههه🥹🥲
۲ سال پیشفاطی
0خیلی قشنگ بود 🥺
۲ سال پیشLavin
8درباره زندگی شیدا هم کنجکاوم دلم میخواد بدونم ته زندگیش با جاوید چی میشه:) حس میکنم جاوید از الان به بعد قراره تلاش کنه واسه زندگیشون..
۲ سال پیشبلا
5باورم نمیشه ویلولت بتونه اینهمه قشنگ عشقشو از زندان تدبیر کنه اینهمه قشنگ عاشق زندانبانش بشه مرسی نویسنده
۲ سال پیشN.A
1هیچ کلمه ای نمیتونه حالم رو توصیف کنه هیچی ! خوشبختیت مثل بوی لوندر توی ذهن ویولت همیشگی خانوم فریدی !
۲ سال پیشsasha
2امااااان امااان❤️ 🩹💔
۲ سال پیشسما
3منم همینطور شیدا منم همینطور نمیشه تو دنیای روحان غرق نشد
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
باربیِ..نیمه مرده
1فضای تیمارستان..شادی..بچه ها شادیی