پارت بیست و نهم :
- «چیزی که مدتیه فکرم رو مشغول کرده اینه که ، چرا نمی‌تونم اون آکوای گذشته رو درونت ببینم! »
سرم را به آرامی به سمت او برگرداندم.با نگاهی کلی به سر و وضعم ادامه داد - «حتی چهره‌ت هم تغییر کرده. این تغییر ...»
با نگاه بی احساسِ من که مواجه شد با کمی مکث و لبخندی ملیح ادامه داد - «بهت میاد ، تو زیباتر شدی.»
از پنجره فاصله گرفتم و ماسک را از
صورتم برداشتم. با پوزخند و کسلی ، به ابرو
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۰۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
ترنم
0چه حرفایی میزنه این خانم دکتر..الان ازش خبر داری؟میدونه که تو داستانت اون هم هس؟
۹ ماه پیشسحر
0عاشق روانشناسه شدم . چقدر خوبهههه .
۱۰ ماه پیشفاطی
0نمیدانم چرا اعتمادم ترک برداشته اون دوگوی سبز همه چیز را در هم شکست..من قوی قویم ولی خستم از تمام دویدن ها و نرسیدن ها میشود آبی بود ولی صاف بود..حتما نباید تیره شد باید فرصتی دیگر باشد تا دیر نشده میتوانم فکری کنم
۱ سال پیشالسا
0بعضی تغیر ها برای فراموش کردن گذشته ای هست که نمیخوایم یادمون بیادش و همه تغیر ها بد نیستن!
۱ سال پیش...
1عالیه! 💙💙🫂
۱ سال پیش
کالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
💙
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
فریماه
0چقدر دکتر خوب گفت اون ما قبلی وجود نداره باید شخصیتی که مصیبت های زندگی تغییرش داده رو بپذیریم و به جای رشد خود قبلی به جدید بپردازیم