نگاتیو به قلم حانیه باصری
پارت چهل و یک :
بتول خانم به سمت در حرکت کرد و سریع بازش کرد.
مرد قد بلند هم با نگاه کردن به آسمون و زمین خودشو به اون راه زد.
دستمو دور گردن هومن انداختم و از اون زاویه به اخمهایی تو هم رفته اش نگاه کردم.
وارد خونه شدیم و منو آهسته روی تشکی که بتول پهن کرده بود گذاشت و عقب رفت.
دکتر کنارم نشست و نبض دستمو گرفت. با چشمهای نیمه باز نگاهش کردم و حرفی نزدم.
یه زن حدود سی ساله با پوست گندمی بود
لطفا صبر کنید...

Zarnaz
0عالی بود مرسی حانیا جونم ❤️❤️❤️مثل همیشه گل کاشتی عزیزم 💋💋