نگاتیو به قلم حانیه باصری
پارت چهل و دوم :
در جوابش حرفی نزدم ولی رفتار اون سر سنگین بود. حتی تو چشمهام نگاه نمیکرد.
یه کیسه نایلونی توی دستش بود. چند قدم جلوتر اومد و کیسه رو به سمت بتول گرفت
- اینا بقیه داروهایی که دکتر نوشته است.
بتول دستپاچه نگاهی بهم انداخت. سریع نزدیک هومن شد و داروهارو ازش گرفت
- دستت درد نکنه. من برای ناهار سوپ بار میذارم تو ام بمون.
اخمهام توی هم رفت. انگار نه انگار من اونجا ایستاده بوØ
لطفا صبر کنید...

Zarnaz
0مانلی و هومن چطوری همو میشناسن😲😲عالی بود مرسی حانیا جونم 💋❤️مثل همیشه گل کاشتی عزیزم 💋💋