پارت هجده :
- «گوشی مامان دست تو چیکار می‌کنه وقتی درس و مشق داری؟»
او جیغ می‌کشید و مادرم در تلاش بود مرا از یقه آراه جدا کند. نباید تلفن به دست می‌گرفت.
نباید با دوستانش از راه تلفن ارتباط برقرار می‌کرد. او باید می‌فهمید که نمی‌گذارم شبیه خواهر بزرگترش شود.
او باید می‌فهمید که فقط باید از راه درسش موفق شود. اگر درس نخواند، حمایتی نمی‌بیند.
اگر درس نخواند، جامعه‌مان برای هنرهایش
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۰۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
بلو
2یجورایی کامنتایی که مدام میگن که منم مثل تو ام و درکت میکنم و اینجور چیزا برای من خیلی فیکه منظورم اینه که ادمی که از نظر روحی حالش خوب نیست و اینجور افکاری داره چجوری انقدر راحت به بقیه میگه نمیدونم شاید من اشتباه برداشت میکنم ولی این نظر منه
۷ ماه پیشترنم
1آوینی؟اونا چین دیگه؟
۹ ماه پیشمعتاد رمان
1تا اینجا فقط درمورد قلم و تصویر سازی و غیره صحبت کرده بودم ولی واقعا نمیتونم درمورد شخصیت ها و احساساتشون و افکار توی سرشون صحبت کنم همیشه صحبت کردن از شخصیت یه فیلم یا کتاب یا حالا هرچی، برام مثل این بوده که دارم یکی رو با بی منطقی قضاوت میکنم فکر کنم از این پارت به بعد فقط سکوت میکنم
۱۰ ماه پیش
کالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
هر حرفی که راجبشون داشتی من شنوام :)
۱۰ ماه پیشسحر
0فقط میتونم بگم که این لحظات برای من وحشتناکه و به شدت حس منفی و بدی داره .
۱۰ ماه پیشdina
0گاهی اوقات چقدر حس و حالش رو درک میکنم
۱ سال پیشالسا
0حس *** زیادی باآکوا میکنم شاید چون بعضی مواقع خودمون تو همچین شرایطی قرار می گیریم نمیدونیم داریم چیکار میکنم همه از فشاری هست که رومون هست
۱ سال پیشسادات
0چیزی ندارم بگم . احساس میکنم دارم تو غم داستان غرق میشم و مشکل این جاست که : من شنا بلد نیستم .
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
طوفان
1کالی جان خیلی دلم میخواد الان پیشت باشم و باهم حرف بزنیم