پارت شصت و دوم :

فصل بیست و هفتم
خسرو
روزى که گفته بودم گهواره‌ى نیکان را به اتاق خودمان ببریم، نگار قبول نکرده بود: بذار تو اتاق خودش باشه. یه‌جور تمرین مستقل بودنه!
حالا هر روز صبح یک‌جا پیدایشان مى‌کنم!
یک روز هر دوشان را روى تخت خودم. یک روز هر دوشان را توى اتاق نیکان و روى تخت نوجوان او و بیشتر توى پذیرایى؛ مثل امروز صبح! اما نگار همچنان کوتاه نمى‌آید؛ حتى اگر نیکان بیست دقیقه بیشتر

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۱۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • راز

    2

    عالی بود ولی آدما کاشکی یکی رو داشتن ک براش از دردشون راحت حرف بزنن

    ۱ سال پیش
  • اکرم بانو

    1

    منم مث نگار نمیتونم توجمع حرف بزنم😔😔😔

    ۱ سال پیش
  • اسرا

    1

    من اگه کسی گریه کنه تنهابغلش میکنم البته محرم باشه🙏

    ۱ سال پیش
  • لیلی

    1

    منم خیلی کم توجمع گریه نمیکنم ولی به نظرم آدما باهم فرق میکنن واین تنوعه که زندگی روقشنگ می کنه وچقد قشنگه که درمورد چیزایی که دوس دارن وندارن باهم حرف میزنن ..ممنون نویسنده جان

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️