ماه خاکستری به قلم زهرا خزائی
پارت هشتاد و دوم :
فقط معنادار نگاهم کرد.
توقع داشتم بعد شنیدن این حرفا، جوش بیاره و یک راست بفرستتم اون دنیا.
اما بر خلاف تصورم گردنمو رها کرد و عقب رفت.
لعنتی!
واقعا که آرکا عجب موجود خونسردیه!
سمت تخت دو طبقه ی گوشه ی سلول رفت و روی تشک طبقه ی اول نشست.
روش دراز کشید و گفت:
_هنوز یک هفته برای ورودیای جدید فرصت هست. از اینجا که رفتی بیرون، یک راست برو مدیریت و برگه ی انصراف از تمر
لطفا صبر کنید...
