پارت چهل :
ربیع‌زاده لحظه‌ای چشمانش را به کلافگی روی هم گذاشت. سپس با قرار دادن آرنجش روی میز کوچک میانشان به سمتش خم شد و گفت:
- به من نگاه کن!
می‌دانست اگر کاری که می‌خواست را انجام می‌داد بی‌چاره می‌شد. هیچ‌وقت آدمی نبود که بتواند ارتباط چشمی خوبی بگیرد.
به سختی سر بلند کرد و به صورتش نگریست، اما نه به چشمانش. همان‌جا نگاهش را روی بینی و لب‌های باریکش متوقف کرد.
لب‌های ربیع
لطفا صبر کنید...
سارا
0بی نهایت منتظر پارت های بعدی هستیم نویسنده جان