پارت نود و پنجم :

ارامشی که داشتم کل وجودم را گرفته بود
انگار خواب بودم
رویایی شیرین و دست نیافتنی
چه راحت و بچگانه دل داده بودم..
_موهات مثل یال رخشه
رخش همان اسبی بود که خاتون میگفت
تنها یار و همدمش
نمیدانستم از این حرفی که زده است بخندم یا ناراحت شوم.
بخندم چون عاشق رخش بود، ناراحت شوم چون رخش اسب بود!
با تقه ای که به در میخورد تنم میلرزد.
تازه به خود می ایم و از او

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۸۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Zarnaz

    0

    عالی بود مرسی زهرا جون ❤️❤️

    ۲ سال پیش
  • ghaza

    0

    عالی بود مرسی زهرا جون

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️