پارت هفتاد و یک :


تماس‌های ستوده را رد کرده و تصمیمش را گرفته بود، نمی‌خواست برگردد، هم نمی‌خواست و هم نمی‌توانست، ته دلش انگار خالی شده بود، حس بدی داشت، به محبت‌های او عادت کرده بود ولی با حرکت و رفتارهای جدید او فکرهای بدی در ذهنش رژه می‌رفت. با صدای ضرباتی که هدی با قاشقش به بشقاب وارد آورده بود سرش را بلند کرد، ماه‌منیر و هدی خیره‌ی او بودند.
_ چی شده؟
هدی خندید.
_ تو از وقتی برگشتی

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۱۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • م

    1

    فقط این جمله های آخرشون،واقعا حق،همش از روی تجربیات 👌

    ۱۰ ماه پیش
  • اسرا

    1

    روجابااحترام به ستوده بگه نه🙏

    ۱۲ ماه پیش
  • اکرم بانو

    1

    اونی که با یک نگاه تا ته ذهنتو میخونه ،خیلی عشقه...

    ۱ سال پیش
  • ندا

    2

    شخصیت هدی خیلی خوب و واقعیه، روجا هم کار درستی کرد که تصمیم گرفت دیگه نره.

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️