ساریژ به قلم اکرم رشیدی (آناهیل)
پارت شصت و هشتم :
روجا متوجه ضربان قلبش شد، انگار روی تخته فنر قرار داشت که اینطور پر تپش می‌زد، خواست لب باز کند و بگوید منظورش را نمی‌فهمد که ستوده نفسش را برید.
_ نگران نباش عزیزم، مگه چی خواستم اینجوری رنگ به رنگ شدی!
روجا را میان آشوب و بلوای ذهنش رها کرد و از چفت شدنش روی زمین سواستفاده کرد، نزدیک شد و دستانش را دور کتف‌هایش حلقه کرد و پیشانی‌اش را بوسید. روجا برای لحظه‌ای از جان تهی شد
لطفا صبر کنید...
اسرا
1خوب بهش گفت هرجورتوفکرکنی به قصدازدواج مستقیم نگفت🙏