نگاتیو به قلم حانیه باصری
پارت سی و چهارم :
ابروهام بالا رفت و نیشم بازشد. از پشت هومن بیرون اومدم و دستمو گذاشتم روی قفسه سینه ام
- منو شناختی؟
چشماش گرد شد
- السا؟ خودتی؟
نگاه هومن بین من و سرباز در گردش بود و حرفی نمیزد.
خوشحال از اینکه یکی منو شناخته بادی به غبغب انداختم و پوزخند زدم
- خودشم.
- واقعا؟ توقع دیدن هرکسی رو لب مرز داشتم جز تو!
زیر لب گفتم :
- خودمم همینطور.
یهو دستشو برد سمت کل
لطفا صبر کنید...

Zarnaz
0بهش گفت برو شعبون حاجتی منتظرته 🤭🤭