ماه خاکستری به قلم زهرا خزائی
پارت هفتاد و هشتم :
لبخنذ تصنعی زدم و گفتم:
_امضا کن!
مجدد سر جاش نشست.
خودکار رو برداشت و نزدیک کاغذ برد.
خواست امضا کنه اما لحظه ی آخر با درد پلک روی هم فشرد و خودکار رو رها کرد.
_نه...نمی تونم...نمی تونم تو رو هم از دست بدم.
بعد هم یه قطره اشک از گوشه ی چشمش سر خورد و روی کاغذ افتاد.
اشکش من رو مصمم تر از قبل کرد تا این کار رو انجام بدم و پا پس نکشم!
_ببخشید الین...میرم یکم استراحت ک
لطفا صبر کنید...
