دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت بیست و هفتم :
طاهره به سختی لب زد:
ــ برزو...
صادق کلامش را برید:
ــ با وثیقه اومده، دوستش براش گذاشته و چند روزی هست بیرونه.
قلب بهنوش مچاله شد و نگاهش را به نگاه مادرش دوخت. طاهره لیوان را دستش داد:
ــ بخور.
بهنوش به زور چند قلپ چای را خورد و لیوان را داخل سینی گذاشت. ساعتی بعد بهنام خسته و سیاه و روغنی وارد حیاط شد. بهنوش بلند شد. بهنام با دیدنش خندید:
ــ آبجی بهنوش!
تمام خرت
لطفا صبر کنید...
