دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت بیست و ششم :
آزاده سر تکان داد:
ــ خداحافظ شما.
سروش در را پشت سرش بست و چندثانیه همان جا ماند و دستش را روی قلبش گذاشت و بعد کلافه چنگ زد لابهلای موهایش و نفسش را پرصدا بیرون داد و پیشانیاش را به در چسباند. نباید تا این اندازه وا میداد، اما انگار بدجوری وا داده بود.
*******
بهنوش پردۀ سبزِ رنگ و رو رفته را عقب زد و وارد حیاط شد، بوی پیاز داغ در مشامش فرو رفت. نفسش را پر حسرت بیرون فر
لطفا صبر کنید...
