پارت بیست و هفتم :

بعد ده بار صدا زدن بالاخره بابا خودشو رسوند به آشپزخونه.
توی چهار چوب در ایستاد
اول به اون یارو و بعد به من نگاه کرد
- چاکر آقا مهندس.. چیشده دختر؟ چرا انقدر منو صدا میزنی؟
رنگم پریده بود و حس بدی داشتم.
سریع رفتم کنارش. قفسه سینه ام بالا و پایین میرفت و نمیتونستم حرف بزنم
- این آقا میخواست بره گفت صدات بزنم.
این حرف رو که گفتم گوشه چشمهای مرد چروک افتاد.
داشت ب

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۲۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اکرم بانو

    0

    چه بد😔😔😔😔😔😔😔😔

    ۱ سال پیش
  • فاطمه زهرا

    0

    وای خیلیی حس بدیهه

    ۱ سال پیش
  • راز

    2

    چقدر فقر و اعتیاد آینده دخترا رو نابود کرده

    ۲ سال پیش
  • Zarnaz

    3

    واقعا دختری که بابا و داداشش معتاد باشه خیلی بدشانس 🥺

    ۲ سال پیش
  • Zarnaz

    0

    عالی بود مرسی حانیا جونم 💋😍بی صبرانه منتظر پارت بعدیم 💋💋

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️