ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت دویست و شصت و دوم :
ماهی
یک ماهی از رفتن محمد به عراق میگذرد. هر چند که اصرارهای من برای همراهیش را نادیده گرفت. محمد این روزها برایم آشنا نیست و هر چه سعی میکنم دست از مقایسه بردارم موفق نمیشوم. شرایط آشنایی ما دو نفر مناسب نبود و شرایط آن زمان در اردوگاه اجازه پیش روی هیچ محبت و علاقهای را نمیداد. از یاد آوری آن روزها آه میکشم.
تنها حسن این دوری آشنایی بیشتر با پدر محمد بود. ان
لطفا صبر کنید...
