ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت دویست و شصت و یک :
جاسم روی شانه حبیب می‌زند.
- نگو که دختره الان پیش محمده؟ آره؟
حبیب مانند کسی که قله کوه هیمالیا را فتح کرده است، سری بالا می‌گیرد.
- اگه بهت بگم که دختره الان تو خاک عراقه، چیکار می‌کنی؟
جاسم رو به من می‌کند و با مهربانی می‌گوید:
- وای محمد. به خدا که باورم نمیشه نکنه دارم خواب می‌بینم.
- امشب که محمد مجبور شد بگه خانم دکتر برامون ش
لطفا صبر کنید...
