پارت بیست و چهارم :

اکثر چراغ‌ها خاموش بودند. بوی تند مواد شوینده می‌آمد. فقط تک و توک چراغی در راهروها روشن بود. فضای دلگیر آسایشگاه پر بود از سکوتی سنگین که گاه با جیغی کوتاه یا گریه‌ای شدید در هم می‌شکست.
پرستو روی تختش چمباتمه زده بود. زانوهایش را در بغل گرفته بود و به صداهای عصیانی سرش گوش می‌کرد. چقدر هیاهویشان شدید شده بود. دیگر مثل موج رادیو نبودند، از ساعتی قبل مثل صدای یک ارتش آمادۀ حمله شده

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۲۸ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • نیلوفر آبی

    0

    عالی وبی نقص ممنون خسته نباشید

    ۲ سال پیش
  • بهاره نوربخش | نویسنده رمان

    سپاسگزارم

    ۲ سال پیش
  • پریسا

    0

    عالی ممنون از قلم زیبای شما

    ۲ سال پیش
  • بهاره نوربخش | نویسنده رمان

    سپاسگزارم

    ۲ سال پیش
  • زهرا

    1

    هر چی جلوتر میره،جذابیتش بیشتر و بیشتر میشه🤩🤩🤩🤩🤩

    ۲ سال پیش
  • بهاره نوربخش | نویسنده رمان

    خدا رو شکر واقعا. امیدوارم جذاب بمونه تا آخر

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️