پارت بیست و چهارم :
اکثر چراغها خاموش بودند. بوی تند مواد شوینده میآمد. فقط تک و توک چراغی در راهروها روشن بود. فضای دلگیر آسایشگاه پر بود از سکوتی سنگین که گاه با جیغی کوتاه یا گریهای شدید در هم میشکست.
پرستو روی تختش چمباتمه زده بود. زانوهایش را در بغل گرفته بود و به صداهای عصیانی سرش گوش میکرد. چقدر هیاهویشان شدید شده بود. دیگر مثل موج رادیو نبودند، از ساعتی قبل مثل صدای یک ارتش آمادۀ حمله شده
مطالعهی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۲۸ روز پیش تقدیم شما شده است.

بهاره نوربخش | نویسنده رمان
سپاسگزارم
۲ سال پیشپریسا
0عالی ممنون از قلم زیبای شما
۲ سال پیش
بهاره نوربخش | نویسنده رمان
سپاسگزارم
۲ سال پیشزهرا
1هر چی جلوتر میره،جذابیتش بیشتر و بیشتر میشه🤩🤩🤩🤩🤩
۲ سال پیش
بهاره نوربخش | نویسنده رمان
خدا رو شکر واقعا. امیدوارم جذاب بمونه تا آخر
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

نیلوفر آبی
0عالی وبی نقص ممنون خسته نباشید