ققنوس در بند به قلم محدثه کمالی
پارت صد و سی :
مغزم از آن همه شلوغی سوت کشید و نفهمیدم چطور از اتاق بیرون آمدم. سکوتی که سرتاسر خیابان را فرا گرفته بود حالم را بهتر می‌کرد. هنوز هم خلوتم را بیشتر دوست داشتم.
پاهایم را به سمت راست حرکت دادم. تابلو های رنگارنگی که به دیوار خیابان ها چسبیده بودند برایم هیچ لذتی نداشت که به آنها توجه کنم.
یک هفته دیگر گذشت و من در این مدت به سروگل کمک کردم. شغل خیاطی با آن همه دردسر باز هم درآمد زیا
لطفا صبر کنید...
