بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت صد و نود و نهم :
با صدای ضرباتی که به طور ممتد به در میخورد، نفهمید چطور خودش را جمع و جور کرد. در حال شستن دستهایش در دستشویی را باز کرد:
-چیه بابا. امون بده!
-راسته روده شدی حالا؟ شیدا رفت.
با دیدن اخم صورت زهرا و جدیت کلامش "اِی بابا"یی گفت، دستهایش را خشک نکرده از دستشویی بیرون آمد و سمت لباسهایش دوید. شلوارش را نبسته رها کرد و بلوزش را به تن کشید:
-چقد زود! کجا میره این؟
لطفا صبر کنید...
