ققنوس در بند به قلم محدثه کمالی
پارت صد و بیست و چهارم :
چادر را از روی زمین برداشته و سرم کردم. سپس از او فاصله گرفتم، نگاهی به عمارت کرده و لبخندی زدم:
- چهار روز زود تر از زمان تعیین شده دارم از اینجا میرم.
از عمارت خارج شدم و بعد درست چهار ساعت بعد بود که به روستای خودمان رسیدم.
خسته کوفته و درمانده...
پاهایم دیگر توان راه رفتن نداشت و نفس نفس میزدم.
به سختی دستم را به دیوار بند و سعی کردم تا خانه خود را بکشانم. آنجا می‌توان
لطفا صبر کنید...
مریم گلی
0محدثه جان این پارت تکرار پارت قبلی است ، ممنونم نویسنده جان