پارت بیست و ششم :

زانوهام رو بغل گرفتم و به زمین خیره شدم. خودم اینجا بودم فکرم چهار سال پیش بود زمانی که السای بیست و سه ساله با این مقدار فالور و محبوبیت نبودم.
ستاره نوزده ساله بودم که با پدر معتاد و داداش اوباشش توی یک خونه زندگی می‌کرد.
خونه ای که من توش بزرگ شده بودم فقط اسماً خونه بود
اونجا برای من هیچ وقت سر پناهِ امن و درست حسابی نبود و نشد.
اهالی اونجا اسم بابا و داداش رو یدک می‌کشÛ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۳۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اکرم بانو

    0

    چه واقعیت تلخیه. حقیقت بعضی زندگی ها

    ۱ سال پیش
  • فاطمه زهرا

    0

    وای شت،فکر کنم باباش قبول کنه🥺

    ۱ سال پیش
  • Hadis

    0

    میخواسته بفروتش... چقدر بد😑خداقوت حانیا جون ❤️

    ۲ سال پیش
  • Zarnaz

    1

    عالی بود مرسی حانیا جونم 😍👏خیلی قشنگه رمانت دستت طلا ❤️💋

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️