پارت بیست و یک :



صدای قدم‌هایش در فضای کوچکی می‌پیچید و بازمی‌گشت. کجا بود؟
چیزی میان دستش بود. چشمانش نمی‌دید. پلک بر هم زد چند بار. کم‌کم تاری نگاهش از بین رفت. مشعلی در دستش بود، در دست ظریفش. به مچش یک دستبند داشت، دستبندی از طلا با دو سر قوچ شاخدار. شاخ‌هایشان پیچ‌دار در هم تابیده بودند. شعلۀ آتش مشعل در تاریکی دالانی نه چندان بلند، سایه‌ای رقصان شکل می‌داد.
کسی هم داشت پشت سرش می

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۳۰ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • مهدیه

    1

    این بچه آسایشگاه چیکار میکنههههه؟؟؟؟ فک کنم پرستو قراره راهو نشونمون بده

    ۲ سال پیش
  • بهاره نوربخش | نویسنده رمان

    👏👏👏

    ۲ سال پیش
  • نیلوفر آبی

    0

    نکنه پرستو از گذشته اومده وفکر کردند دیوونه ست انداختنش آسایشگاه خیلی عالی بود ممنون

    ۲ سال پیش
  • بهاره نوربخش | نویسنده رمان

    احتمالا تناسخ قبلیش یادش میاد

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️