پارت هجده :
چادر بزرگی در نزدیکی گروه، پشت یک تپه ماهور کوچک برپا و سایۀ داخل چادر خنک و دلچسب بود.
کریستوف در چادر را باز کرد و گوشۀ آن را بالا نگه داشت.
مارگریت اول وارد شد. سرش را خم کرد تا راحت‌تر وارد شود. هر سه روی صندلی‌های تاشوی سفری درون چادر نشستند.
دور یک میز کوچک پلاستیکی که رویش یک فلاسک و چند لیوان و یک چراغ شارژری کوچک قرار داشت. مایکل کوله‌اش را روی میز گذاشت و گفت: «بیا بشین
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۳۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
بهاره نوربخش | نویسنده رمان
پس ممکنه داستان صداتون کرده باشه. ممنون که می‌خونید
۱ سال پیشسحر
0وای راست میگی دقیقا اسم کتابت منو جذب کرد بعدشم که داستانش جذبم کرد عالیه عالی راستی اسم پسر منم رهامه
۱ سال پیشبهاره نوربخش | نویسنده رمان
خدا براتون حفظش کنه. ممنونم
۱ سال پیشمهدیه
0ولی از غرغرهای مایکل و مارگریت دیوانه شدم
۱ سال پیشبهاره نوربخش | نویسنده رمان
غرهای بی‌پایان
۱ سال پیشنیلوفر آبی
0قشنگ بود خانم نویسنده عزیز خیلی عالی بود ممنون 😍😍😍😍😍
۲ سال پیشبهاره نوربخش | نویسنده رمان
خیلی ممنون از لطفتون
۲ سال پیشپریسا
0عالی داره جالب میشه
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
سحر
0خیلی قشنگ و متفاوته ،من عاشق شاهنشاه بزرگ کوروش کبیرم مرسی که در مورد نوشتی کاش منم الان تو مقبره کوروش بزرگ بودم ارزومه