حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت صد و سی و پنجم :
دستمال نم دار را زیر گلو چسباند. دخترک بنا داشت با شیطنت و بی پروایی به مرز جنون بکشاندش. تردید نداشت که عمدا همراه حرکت دادن دستمال انگشتانش را آرام و ملایم به پیشانی و گلویش کشید. همین دلیل خندۀ ریزش بود. رادمهر سر تکان داد و گله مند گفت: امان از دست
تو. شوخی و شیطنتم حد و حسابی داره! این چه طرزشه آخه؟!
وصال سر به زیر، بازیگوشی را پشت نقاب معصومیت پنهان کرد و ریشۀ شال را دور انگشØ

لطفا صبر کنید...

ماهرخ
0بیچاره عشقشون کاش جمشید بمیره