پارت سی و هفتم :

ــ واقعا؛ با عمران و بهرام.
ــ عمران؟! امکان نداره.
ــ البته سردسته‌شون من بودما. با عمران رفیق بودم. بهرامم بردیم چون مثل آب‌خوردن قفل باز مى‌کرد. مدرسه که تعطیل شد، رفتیم تو کارش.
ــ باباى مدرسه؟
ــ غیرانتفاعى بود. بابا نداشت. پایین دولنگه‌ى درشم اوریب بود. از دور مثل یه مثلث بود که راحت مى‌شد از توش رد شد. بچه بودیم دیگه؛ ده یازده‌سال‌مون بود.
ــ بگو که گیر نیفتادی

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۳۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    2

    چقدرخسرورفتارش ارومه🙏

    ۲ سال پیش
  • Zahra

    0

    نگار در عین شایستگی خیلی زیادی که داره ولی بسیار رنج کشیده و انگار اعتماد به نفسشو از دست داره دلم براش میسوزه😭

    ۲ سال پیش
  • Zahra

    0

    تا خسرو تمام حسرت ها وغم های این ۲۰ وچند سالِ نگار رو براش جبران کنه ماپیر میشیم🤭

    ۲ سال پیش
  • Zahra

    0

    نمیدونم ولی ی حسی بهم میگه اینا به همین راحتی عاشق هم نمیشن و زندگیشون رو شروع کنن فکر کنم اتفاقای بدی براشون میوفته😢

    ۲ سال پیش
  • رمان قلمی زیبا دارد

    0

    من دوست دارم ادامه اش را مطالعه کنم ذهنم درگیر شده

    ۲ سال پیش
  • لیلا مردانی | نویسنده رمان

    مرسی از همراهی‌تون🙏🌿

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️