قرار قلب های ما به قلم نصیبه رمضانی
پارت پنجاه و چهارم :
با حفظ دلخوری ام، همان طور که صدای قاشق و کاسه جابجا کردنش بلند بود گوشیم را باز کردم و عطسه ای که داشت بی وقت سر میرسید را به سختی مهار کردم. داشتم شمارهی فرزین را میگرفتم که کاسه چینی به دست نزدیک میز و جایی که نشسته بودم شد و پرسید:
_ با من بودی؟ تشکر بود یا غر؟... نشنیدم.
نهای با نگاه کوتاه به صورت جدی اش گفتم و صفحهی تماس را باز کردم.
دور شد و دوباره عطسهی دیگری در حال
مطالعهی این پارت حدودا ۳۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۴۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
زهرا
0ممنون بابت پارت طولانی عزیزم عادل فقط میخواد همه چیزو بندازه گردن ساره تا ساره و مجبور کنه بنظرم باید اینجوری باشه ولی بازم باید خوند تا فهمید🙏🥰🥰😘
۲ سال پیشماهرخ
0خدا قوت مثل همیشه عالی و. البته بسیار طولانی ممنون
۲ سال پیشEliz
1مرسی از طولانی بودن پارت خانوم رمضانی. تروخدا چاله های کنجکاویمون رو زودتر پر کنین بفهمیم عادل چشه حداقل
۲ سال پیشEliz
1خیلی از دست اخلاقای عادل گیجم. هر قسمت یه مدلیه این بشر. معلوم نیست هر لحظه داره چه گندی میزنی. هرچی هم جلو میریم هیچ کدوم از این معماها حل نمیشه. کاش یه مقدار از بار مجهول بودن داستان کم بشه
۲ سال پیشاکرم بانو
2چراگوشت تلخه صداقشنگمون حرکتی نمیزنه
۲ سال پیشاکرم بانو
2چراعادل ،ساره رو توی کاراش قاطی میکنه ومیخوادپای اونم وسط باشه؟دوستش نداره؟یابه این وسیله میخوادساره روتحت فشاربذاره؟
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

سهیل۲۸
0بسیار عالی خداقوت ممنونم بابت طولانی بودن پارت ماشالله اندازه یه نصف رمان بود..دمتون گرم پایدار باشید