چنگار به قلم حنانه بامیری
پارت هفتاد :
به ساعت نکشید که خبر هوشیاری کسری، سرگرد ثابت را به بیمارستان کشاند. با هر بویی که مشامش را پر میکرد، هوای سنگین نگرانی را در ریههایش فرو برد. چشمان ماهرخ آمیخته با اندوه و اضطراب بود و ساحل اشک میریخت هربار که نگاهش چشمان دردمند کسری را میکاوید. امید و اضطراب به یکآن در چشمشان پرسه میزد. امید برای هوشیاری کسری و اضطراب برای حافظهٔ نیمهاش.
قدمهایش آهسته بود و مقتدر وقتی Ø
مطالعهی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۴۶ روز پیش تقدیم شما شده است.

حنانه بامیری | نویسنده رمان
🥺
۲ سال پیشلیلا
0چه شانسی به هوش اومد با حافظه نصف نیمه 😮 💨
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
😢😢
۲ سال پیشفاطی
0خدا کنه چیزی تو دوربین باشه...خوشحالم مهیار فعلا در افق های دور دست محوِ..اگه طوفان بعداز آرامش نباشه
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
🥺
۲ سال پیشAa
0👏👏👏🌸
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

Sky
0خداکنه تو بیمارستان بهش سوءقصد نشه😔