پارت هفتاد :

به ساعت نکشید که خبر هوشیاری کسری، سرگرد ثابت را به بیمارستان کشاند. با هر بویی که مشامش را پر می‌کرد، هوای سنگین نگرانی را در ریه‌هایش فرو برد. چشمان ماهرخ آمیخته با اندوه و اضطراب بود و ساحل اشک می‌ریخت هربار که نگاهش چشمان دردمند کسری را می‌کاوید. امید و اضطراب به یک‌آن در چشمشان پرسه می‌زد. امید برای هوشیاری کسری و اضطراب برای حافظهٔ نیمه‌اش.
قدم‌هایش آهسته بود و مقتدر وقتی Ø

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۴۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Sky

    0

    خداکنه تو بیمارستان بهش سوءقصد نشه😔

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    🥺

    ۲ سال پیش
  • لیلا

    0

    چه شانسی به هوش اومد با حافظه نصف نیمه 😮 💨

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    😢😢

    ۲ سال پیش
  • فاطی

    0

    خدا کنه چیزی تو دوربین باشه...خوشحالم مهیار فعلا در افق های دور دست محوِ..اگه طوفان بعداز آرامش نباشه

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    🥺

    ۲ سال پیش
  • Aa

    0

    👏👏👏🌸

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️