پارت صد و بیست و هشتم :

پشت دست ساناز روی گونۀ داغش لغزید؛ نگاه خجلش به چشمان پرعشق و گرمی بخش او بود که با لحنی خفه گفت: تو همیشه بی رحمانه ترین روش رو واسه ابراز احساساتت به من رو می کنی.
حامی تک خنده ای کرد که آوایش به گوش ساناز بی نهایت دلکش بود: یادت نره من آدم تلافیَم. سزای قساوت تواَم همین بی رحمی های شیرین و خوش طعمه.
لبانش بیخ گوش دخترک چسبید و مشعوف نجوا کرد: به عمرم توت فرنگی به این طعم و گرمی نچشÛ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۶۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • ماهرخ

    1

    خدا قوت عالی بود

    ۲ سال پیش
  • رویا ملکی نسب | نویسنده رمان

    مرسی💝

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️