ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت دویست و چهل و پنجم :
به گوشی در دستم خیره می‌شوم. شماره سید را می‌گیرم اما جواب تمام زنگ هایم فقط بوق اشغال تلفن است. برزخی که سید به جانم انداخته قابل توصیف نیست. چرا سید به‌جای دخترم، واژه زنت را آورد؟ باید باور کنم که ماهی هنوز زن من است؟
از خوشحالی در پوست خودم نمی‌گنجم. حتی اگر یک درصد این حدس درست باشد یعنی سید طلاق را جاری نکرده است. وای خدا!
دستم را روی بینی قرار می‌دهم. باید فکر
لطفا صبر کنید...
آسمان
2آفرین سید 🙂