ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت دویست و چهل و چهارم :
با صدای ضربهای که به در خورد، از خواب بیدار میشوم.
- ببخشید که بیدارتون کردم. آقا سید پشت تلفن هستن.
با ضرب از جایم بلند میشوم. حوله روی سرم را کنار کنسول قرار میدهم و بدون اینکه لحظهای را از دست دهم به سمت تلفن پا تند میکنم. تلفن اتاق را بر میدارم و با شنیدن سلام پر انرژی سید نور امیدی در دلم روشن میشود.
- از ماهی خبری شده؟
- چیشده احوال پرس د

لطفا صبر کنید...

آسمان
2دردم از یار است و درمان نیز هم ❤دل فدای او شدو جان نیز هم 😐 دلم برای محمد سوخت