ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت دویست و بیست و هفتم :
نفس عمیقی می‌کشم تا شاید از بار این استرس لعنتی کم شود. با این‌حال با درد می‌نالم.
- من... ضربه خوردم، من... کابوس دست از سرم بر نمی‌داره، من ... اما تو چی؟ خوش و خرم برای خودت زندگی کردی. حالا اومدی دنبال چی؟
- اگه داشتن بی‌خوابی و بی قراری تعریف تو از زندگی خوشه، آره! من خیلی خوش بودم. از پا در اومدم ماهی. شده تا یه هفته من چشمام به خواب نمیره. باورت میشه؟
سری به
لطفا صبر کنید...
آسمان
1دیگه باید نازشو بخری دیگه تا آروم شه 😊 مرسی بانو🙏