ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت صد و هفتاد و هفتم :
بدون اینکه جواب مادر را بدهم از اتاق خارج میشوم. بدون هدف از در خونه بیرون میزنم. همین طور پیاده به راه میافتم. یک خیابان که از خانه دور میشوم، مردی را همراه زن و دخترش میبینم. شاید اگر بازیهای روزگار طور دیگری رقم خورده بود، امروز من هم...
اجازه پیشروی به افکارم نمیدهم. شایدی وجود ندارد وقتی واقعیتهای زندگی من از زهر مار هم تلختراند.
همین طور ادامه می
لطفا صبر کنید...
