ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت صد و هفتاد و چهارم :
محمد هم کنارم مینشیند. با خشم دستم را میگیرد و میگوید:
- اون موقع که گفتی باشه باید فکرهات رو میکردی.
بعد همراه با دستم آمپول را به برادر احدی و بقیه اسرا تزریق میکند. به دستهایم نگاهی میاندازم. تا صدای ناله برادر احدی بلند میشود، گوشهایم را میگیرم و شروع به جیغ زدن میکنم.
- محمد، صداش رو ببر. بعد بیا جلسه منتظرتم.
ناخودآگاه از جایم بلÙ
لطفا صبر کنید...
