ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت صد و پنجاه و نهم :
رفتارهای متناقض محمد را نمیفهمم. با گنگی نگاهش میکنم. سعی میکنم که نگاهم رنگ دلخوری نگیرد اما محمد زرنگتر از آن است که بتوانم سر از کارهایش در آورم، چه برسد که چیزی را از نگاه تیزبینش مخفی کنم. محمد داخل اردوگاه با محمد داخل عمارت زمین تا آسمان فرق دارد و ذهنم نمیداند کدام محمد را باور کند.
محمد قدمی به طرفم برمیدارد و با آن حالت جدی و اخموی همیشگی خود میگوید:
لطفا صبر کنید...
