پارت صد و پنجاه و پنجم :


همان جا روی زمین می‌نشینم. لرزش دستانم را با در اغوش گرفتن خود پنهان می‌کنم. نمی‌دانم درست و غلط چیست؟ نمی‌دانم چرا محمد طی این مدت کم رنگ عوض کرده است. از همه بدتر نمی‌دانم چطور با این سرعت همه چیز در اردوگاه پخش می‌شود.

- خانم دکتر، چیزی شده؟

دکتر عراقی که فارسی را کاملا مسلط است، کنارم روی زمین می‌نشیند. دلم نمی‌خواهد با آن نگاه کثیفش مرا نگاه کند چه برسد که به

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۷۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • فاطمه

    0

    عایییییییییط

    ۲ سال پیش
  • محبوبه لطیفی | نویسنده رمان

    نوش نکاهت

    ۲ سال پیش
  • اکرم بانو

    0

    محمد پدرش رو نجات داد،چراباماهی فرارنمیکنه بره ایران؟

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️