ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت صد و سی و پنجم :
نمی‌دانم زمان چقدر سپری شده است. صدای نفس‌های ماهی از تند تند نفس کشیدن که نشان از استرس او داشت، به سمت نفس کشیدن عادی تغییر کرده است.
حال بی حسی دارم. دلم نمی‌خواهد کسی بیاید و مرا از این حال بیرون بیاورد.
این حجم از آرامش کجای این عالم بود که امشب با بغل کردن ماهی نصیب من شده است. دستان بلندم را برایش باز کردم و ماهی مانند کشتی در ساحل امن آغوشم لنگر انداخت. بدون ای
لطفا صبر کنید...
فاطمه
0چقدر حس قشنگی بینشون هست محمد اگه اون حس تنفرش نباشه چقدر قشنگ بلده محبت کنه و ماهی یک زن واقعیه..