ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت صد و بیست و پنجم :
محمد
از اتاق بیرون میروم. ماهی و سید هنوز در بیرون از ساختمان عمارت در حال صحبت هستند. برای خودم فنجان چای میریزم و همزمان به این فکر میکنم که چطور باید مادر و خواهرها را این چند روز در مراسم تحمل کنم.
مشغول نوشیدن چای میشوم. خدارا شکر که پدر زنده است و این مراسم فقط برای این است که جان پدر حفظ شود.
چقدر نقش بازی کردن سخت است مخصوصا برای فردا که باید
لطفا صبر کنید...
