پارت سی و یک :
پس از آن که گلاب را به اتاقش برد و قرص‌هایش را به او داد، به انتهای حیاط و اتاقک خفقان‌آور خودش رفت. به آن سلول نفس‌گیر که گوشه‌به‌گوشه‌ی آن یادآور روزهای تاریک زندگی‌اش بود. پنجره‌ی کوچک کنار در را باز کرد و از بین حفاظ به حیاط تاریک خانه‌شان نگریست. باد ملایمی که به صورتش می‌خورد با برگرداندن سر پس زد و روی تخت نشست. سرش از اتفاقات امروز درد می‌کرد و چشمانش خونین و سوزان بود. دلش خ
لطفا صبر کنید...
Zahra
0وای خدا این آریا بلاخره کاری کرده یا نه ؟؟؟پس چرا انقدر سیس آدمای پشیمون رو داره؟؟؟