پارت بیست و ششم :
آهسته روی صندلی گوشهی اتاق نشست و انگشتان دو دستش را در هم پیچید. تصمیمی گرفتهبود که تصورش هم رعشه به وجودش میانداخت. از آن جایی که در خانه هیچ لپ تاپ یا کامپیوتری برای باز کردن آن فلش نداشت، باید شخص قابل اعتمادی را در روستا برای کمک پیدا میکرد.
حتی نمیدانست چه شخصی میتواند در دید او قابل اعتماد باشد. یک فرد از فامیل که بتواند بدون خجالت از او در خواست کند... یا غریبهای که بØ
لطفا صبر کنید...

Zahra
1اَیییییی باز آریا 🤕🤕🤕🤕🤕