پارت چهل و ششم :

پرده‌رو زدم کنار تا یه نگاهی به حیاط بندازم، تاریکِ تاریک بود. ساعتم از شش گذشته بود ولی هم‌چنان خبری از رفیق علی نبود.
پنجره با سطح حیاط فاصله‌ی چندانی نداشت، از اون‌جا می‌شد نور چراغ وسط کوچه رو دید ولی به جز اون نور دیگه‌ای وجود نداشت و این یه جورایی ترسناک بود؛ اما ترسناک‌تر از اون این فکر بود که من، میلاد جمالی که تو زندگیم از چراغ قرمزم رد نشدم الان از دست پلیسا فراریم!
-

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۰۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Fami

    1

    خب بیا میلاد قلت رو هم پیدا کردی دیگه به بچه های من حسودی نکن

    ۱۰ ماه پیش
  • یه نفر

    1

    ترکیب علی و میلاد چه بشود خوشم اومد

    ۱۰ ماه پیش
  • میم

    1

    عجیبه واقعا،یعنی حرفاش راسته؟!!! دارم شاخ درمیارم

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️