بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت صد و پنجاه و هفتم :
توی صورتش کله کشید. طاق‌باز خوابیده و موهایش روی بالش پخش و پلا بود. مردمک چشمانش از زیر پلک برجسته می‌زد. فهمید خیلی درد کشیده که صورتش آب رفته است. یادش آمد در کودکی که سرخک گرفت، حالش خیلی خراب شد. از شدت درد ناله می‌زد و مردمک چشمانش مانند وزغ بیرون زده بود. چند روزی در بیمارستان بستری شد تا حالش رو به بهبود گذاشت. دیگر به آن حال ندیدش. حتی وقتی بینی‌اش را جراحی کرد. اما آ
لطفا صبر کنید...
