رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت پنجاه و هفتم :
مات و مبهوت به اون زن مسن خیره شده بودم که با عجله وارد خونه شد،نمیتونستم اونجا بمونم و نظاره گر باشم..
دلم میخواست بفهمم،اون تو چخبر شده،بخاطر همین رو به میرحسن کردم و گفتم:
_میرحسن همینجا بمون برمیگردم.
گفتم و به سمت اون کلبه ی خرابه راه افتادم..با عجله وارد شدم،اما با دیدن چیزی که چشمام دید،عقب عقب رفتم و احساس کردم ضربان قلبم کند شد..
اون..
اون،آفتاب بود،اون آفتاب بو
لطفا صبر کنید...
لیلا
5این نظر ممکن است داستان رمان را لو داده باشد
متن داستان رو اعصابه بزور دارم ادامه میدم🥲